Με μολύβι φάμπερ νούμερο δύο

Μεταίχμιο, 2013

Αυτοβιογραφική αφήγηση

 

«Μνήμη και πολλή αγάπη χρειάστηκε για να γράψω την ιστορία της ζωής μου. Στο μυθιστόρημα μπορείς να λες ό,τι φαντάζεσαι, να κινείς τους ήρωές σου όπως θέλεις, να τους βάζεις να λένε ό,τι σκέφτεσαι εσύ. Όταν όμως τα πρόσωπα είναι αληθινά, δεν γίνεται ούτε τοσοδά να λαθέψεις, μια και κανείς τους δεν μπορεί πια να σε επιβεβαιώσει ή να σε διαψεύσει. Ευτυχώς που υπάρχει η αδελφή μου και η μνήμη της είναι αλάνθαστη και η ζωή της μπλέκεται με τη δική μου. Μόλις διάβασε αυτά που έγραψα μου είπε: «Έτσι ζήσαμε, έτσι ήταν αυτοί που γνωρίσαμε και αγαπήσαμε». «Τώρα» της λέω «που ξαναθυμήθηκες την ιστορία μας θα ’θελες να είχαμε ζήσει μια άλλη ζωή;» «Με τίποτα» μου αποκρίθηκε αυθόρμητα. «Με τίποτα» συμπλήρωσα κι εγώ.»
Α.Ζ.

Η Άλκη Ζέη αφηγείται τα παιδικά κι εφηβικά της χρόνια, ανιχνεύει τις συγγραφικές της καταβολές, ενώ στις σελίδες της απεικονίζεται μια εποχή λαμπερής δημιουργίας ανθρώπων που ανήκουν στο Πάνθεον της ελληνικής πνευματικής και καλλιτεχνικής διανόησης. Με το βιβλίο αυτό αποκαλύπτει τα πάντα για τον εαυτό της, για την εποχή που έζησε και τους ανθρώπους που συναναστράφηκε.

 

logo PUBLIC pens 2014